Darowizna od rodziców — kiedy bez podatku, zgłoszenie SD-Z2 i przelew na konto

Darowizna od najbliższej rodziny — rodziców, dziadków, rodzeństwa — może być całkowicie zwolniona z podatku, nawet przy dużych kwotach. Warunkiem jest dopełnienie formalności: zgłoszenie do urzędu skarbowego w terminie i, przy pieniądzach, odpowiedni sposób przekazania.

Zwolnienie dotyczy najbliższej rodziny: małżonka, zstępnych (dzieci, wnuki), wstępnych (rodzice, dziadkowie), pasierba, rodzeństwa, ojczyma i macochy. Teściowie, zięć, synowa czy wujostwo do niej nie należą — dla nich obowiązują zwykłe zasady podatku od spadków i darowizn.

1. Zgłoszenie na formularzu SD-Z2 do urzędu skarbowego w ciągu 6 miesięcy od otrzymania darowizny.
2. Pieniądze przelewem — darowizna pieniężna musi trafić na rachunek bankowy obdarowanego (albo przekazem pocztowym) i trzeba to udokumentować. Gotówka „do ręki” nie spełnia warunku zwolnienia.

SD-Z2 złożysz papierowo albo elektronicznie przez e-Urząd Skarbowy (podatki.gov.pl). Darowiznę nieruchomości przekazuje się u notariusza, który sam zgłasza ją do urzędu — wtedy SD-Z2 nie składasz.

Jeśli łączna wartość darowizn od tej samej osoby z ostatnich 5 lat nie przekracza kwoty wolnej dla I grupy podatkowej (36 120 zł), podatku nie ma, a zgłoszenie nie jest wymagane. Powyżej tej kwoty — zgłoś. Kwoty sumuje się osobno dla każdego darczyńcy: darowizna od mamy i od taty to dwie osobne kwoty.

Co wpisać w tytule przelewu

Najprościej: „Darowizna dla [imię i nazwisko obdarowanego]”. Zachowaj potwierdzenie przelewu — to dowód w razie kontroli. Jeśli pieniądze idą np. na wkład własny do kredytu, bank i tak poprosi o dokumenty pochodzenia środków. Warto wiedzieć, od czego zależy zdolność kredytowa.

Po terminie 6 miesięcy zwolnienie przepada i darowiznę opodatkowuje się na zasadach ogólnych dla I grupy. Jeśli urząd sam wykryje niezgłoszoną darowiznę (np. przy kontroli), może zastosować wyższą, sankcyjną stawkę. Dlatego zgłoszenie warto złożyć od razu po otrzymaniu pieniędzy.